توصیه های اخلاقی آیت الله علی پهلوانی

توصیه های اخلاقی آیت الله علی پهلوانی

1 : ای عزيزان من ! خود را بشناسيد كه شناختن خدا در خودشناسی است. كسي از اين انديشه ( خداشناسی ) زيان نديده است.
2 : كوشش بي جا برای دنيا مكنيد كه به غير روزی خود نتوانيد رسيد. غم ..

سخنان ناب و هدایت کننده از آیت الله علی پهلوانی

شمال گردی : استاد آیت الله علی پهلوانی تهرانی , در سال 1305 ه ش در تهران چشم به جهان گشود, وی از نوجوانی در محضر اساتید گرانقدری همانند شیخ محمد زاهد , آیت الله حاج شیخ علی اکبر برهان , آیت الله العظمی مرعشی نجفی , آیت الله العظمی بروجردی و حضرت امام خمینی ره حاضر شد و تا مرحله اجتهاد پیش رفت.

سخنان آموزنده , جملات آموزنده , توضیه اخلاقی , توصیه های اخلاقی , با تقوا بودن , جملات عرفانی , سخنان عرفانی , آیت الله علی پهلوانی , زندگینامه آیت الله علی پهلوانی , سخنان آیت الله علی پهلوانی , جملات آیت الله علی پهلوانی , سخنان بزرگان دین , جملات بزرگان دین

از آنجا كه وی به مباحث اخلاقي , عرفانی و طی مراحل سير و سلوک علاقه فراوانی داشت, مدت چهل سال در محضر علامه طباطبايی حضور يافت, آيت الله پهلوانی به واسطه انجام دستورات اخلاقی و درک فيوضات روحانی مرحوم علامه , به درجاتی از عرفان و معنويت دست يافت كه پس از رحلت علامه طباطبايی, برخی از شاگردان آن استاد فرزانه, با اصرار فراوان, خوشه چين اخلاق و عرفان آيت الله پهلوانی شدند و ايشان در طول حيات خود, شاگردان بسياری را تربيت كرد.

آثار قلمی به يادگار مانده از آن سالک الی الله عبارتند از :

مجموعه نفيس و گرانقدر شرح غزليات حافظ با عنوان جمال آفتاب كه به عنوان كتاب برگزيده سال تاكنون چندين نوبت به چاپ رسيده است.

قرآن و فطرت

جلوه نور : در فضايل معنوی

توحيدی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

فروغ شهادت : تحقيقی نو در زمينه نهضت حسيني

سرالاسراء : شرح و تفسير حديث شريف معراج

معارف ادعيه

رازدل : تقرير بيانات مرحوم علامه طباطبايی در شرح گلشن راز شبستری

سرانجام در سحرگاه پنج شنبه دوازدهم شوال 1425 برابر 5 آذر 1383 در سن 78 سالگی قلب شان از حركت ايستاد و روح پر فتوحش در نزد پروردگار جاي گرفت.

بدن مبارک ايشان را پس از غسل و كفن و خواندن نماز به امامت حضرت آيت الله بهجت در حرم مطهر حضرت معصومه در مسجد شهيد مطهری در نزديكی مرقد مرحوم علامه طباطبايی به خاک سپردند.

مقام معظم رهبری مد ظله العالی در پيام خود ضمن تفقد و دلجويی از خانواده محترم آن مرحوم , چنين مرقوم فرمودند : آن بزرگوار عمر طيب و طاهر و همراه با تلاش مباركی را در تعليم و ترويج معارف الهی و توحيدی گذراندند و نمونه ای از صفا و اخلاص بودند.

40 توصیه اخلاقی از آیت الله علی پهلوانی ( سعادت پرور ) :

1 : ای عزيزان من ! خود را بشناسيد كه شناختن خدا در خودشناسی است. كسي از اين انديشه  ( خداشناسی ) زيان نديده است.

2 : كوشش بي جا برای دنيا مكنيد كه به غير روزی خود نتوانيد رسيد. غم و غصه دنيا را به خود راه ندهيد كه زيان در اين است.

3 : از هواپرستی كناره گيريد تا همه چيز به شما داده شود و بدانيد آن چه در هواپرستی مي جوييد در ترک هوا يافت مي شود.

4 : نفس را نبايد زياد در فشار گذاشت تا از فرمان سركشی كند, بلكه بايد همه لذايذ را به طور اعتدال به او داد, در اولين قدم بايد لذت شرک جلي و معصيت خدا را قطع كرد و به مرور زمان دست به امور ديگر زد.

5 : در مقابل شيطان به واجبات و ترک معاصي بپردازيد هنگامی كه قدرت معنوی تان افزوده شد به ترک مكروهات و انجام مستحبات بپردازيد.

6 : شخص غير روحانی اگر هوا پرست شود يا اطاعت شيطان كند ضرر به خودش مي رساند, ولي شخص روحانی ضررش به يک معنی به جامعه می رسد و لو اين كه به معنی ديگر هوا پرستي ضررش به تمام عوالم بشر وموجودات ديگر می رسد.

7 : در عبادت مقيد باشيد به كيف آن نه كم.

8 : در هر عمل عبادی كه انجام می دهيد توجه داشته باشيد چه می گوييد و با چه كسی سخن می گوييد.

9 :  عبادات ظاهری هر چند كه انسان را از كارهای ناشايسته باز می دارد, ولی اگر خلوص آنها زياده گردد, تقرب زيادتر گردد و مي تواند شما را به عبوديت رساند.

10 :  اخلاص در اعمال را در پيشانی هر عملی قرار دهيد, اگر عمری بی خلوص اعمال خود را انجام دهيد, مثل حيوانی هستيد كه برای روغن كشی شب و روز دور خود بچرخد, اما راهی طی نكرده باشد.

11 :  بايد بدانيد اين جهان جز خواب و خور و اعمال ديگر شبيه آنها بيش نيست, اما اگر از اين خواب و خور نتيجه گيری كنيد, به جايی می رسيد كه ملائكه حيران شما گردند و عالم به فرمان شما آيند.

12 : از افراط و تفريط در امور بپرهيزيد, به قدری كه احتياج به خواب داريد خواب برويد, نه بيداری زياد بكشيد كه از تمام امور شايسته اخروی و يا دنيوی بمانيد و نه زياد بخوابيد كه از مهم باز مانيد, بلكه بر طبق نظری كه خداوند به وسيله سفرايش معين فرموده عمل كنيد.

13 : در كسب علم و تحصيل علاوه بر امور گذشته بايد به وظيفه اصلی آشنا باشيد تا از علومی كه شما را فايده نمی بخشد, احتراز جوييد.

14 :  رفقای خود را بشناسيد, پس از آن رفاقت كنيد, مبادا با غافلين رفاقت كنيد كه شما را معين نيستند و از كار دنيا و آخرت هم شما را عائق و مانعند.

15 :  از رفتن به قبرستان مسلمانان در هر شهری كه هستيد مضايقه ننماييد كه بهترين مذكر ( تذكر دهنده ) است.

16 : با اهل دل , دنياديده ها و پيرمر دها بسيار معاشرت كنيد كه معين دنيا و آخرتند.

17 : هميشه در فكر آن باشيد وظيفه خود را انجام دهيد, در هر لباسی, با هر كسی و در هر مقام, نه تملق كسی گوييد و نه در فكر آن كه نسبت به خود از كسی تملق بشنويد, بشر را يک مردن است, در راه وظيفه باشد يا برخلاف وظيفه.

18 :  دل خود را محكم نگاه داريد و از جوانی در تمام جزئيات و امور خود اين چنين باشيد تا در پيری بتوانيد چنين باشيد.

19 : از كوچكی اين انديشه را در سر داشته باشيد كه تمام قدرت ها در كف عنايت حق است, هيچ كس نمی تواند اگر خدا نخواهد به من صدمه ای زند, من بايد به وظيفه ام عمل كنم, و لو عالم با من دشمن شوند, اگر چنين شديد آن وقتي كه به مقام و رياست رسيديد يا آن كه وظيفه بزرگی براي شما پيش آ مد از عمل باكی نداريد.

20 : از مشورت امور در هر امری, از اهلش مضايقه نكنيد.

21 : در امر ازدواج آن قدری كه بايد به فكر نجابت طرف باشيد, به فكر جهات ديگر نباشيد, چنانچه توانستيد جمع بين نجابت و جهات ديگر بنماييد, چه بهتر و الا نجابت مقدم است.

22 : استقامت و پايداری در امور را مركب هر امري قرار دهيد, تا آن مركب به زير پای شما است به منزل خواهيد رسيد و الا با پای لنگ در امور دنيوی و اخروی كجا توان به منزل رسيد, هر چه امر و مقصد بزرگ تر و شريف تر باشد, استقامت در آن بايد بيشتر باشد.

23 : آن وقتی كه به امری از امور دنيوی و اخروی و معنوی موفق شديد, بدانيد كه خداوند شما را موفق كرده, چون استقامت ورزيديد از خدا هم كمک می رسد و اگر استقامت نورزيد يد گويا به خداوند عملا گفته ايد : اين چيزی كه به ما داده ای نمی خواهيم.

24 : در هر امری صبر و بردباری را پيشه خود قرار دهيد, خداوند با صابرين است.

25 : اگر می توانيد در شبانه روز چند ساعتی يا لااقل پنج دقيقه را هم به فكر خود باشيد,  تا بر شما روشن شود چه كاره هستيد, براي چه هستيد, كجا می رويد تا عمر به غفلت نگذرد.

26 : محاسبه و مراقبه را در تمام اعمال و گفتار و كردارتان بايد داشته باشيد, نه سالی يک مرتبه, نه ماهی يک مرتبه, بلكه شبانه روزی يک مرتبه, اگر نگوييم ساعتی يک مرتبه محاسبه و هرآني مراقبه لازم است.

27 : هميشه پشتيبان حق و حقيقت باشيد, آمر به معروف و ناهی از منكر باشيد نه آن كه خود هم داخل و با گناهكاران باشيد.

28 : ای عزيزان من ! عقل از بين نمی رود ولی حب جاه, مال, فرزند و ساير علايق در كنار گذاشتن عقل تأثير بسزايی دارد.

29 : در جوانی عوض آن كه به فكر معيشت پيری باشيد به فكر خود باشيد, ملكات و سرمايه های معنوی براي خود تهيه كنيد تا در پيری از آن استفاده كنيد.

30 : ادب در زندگی را زينت هر عملی قرار دهيد كه به عزت و سعادت دنيا و آخرت زندگی كنيد.

31 : در مقابل پدر و مادر مراعات ادب و احترام كنيد, زيرا ايشان واسطه هستی و هر سعادتی كه نصيب شما شود، شده اند.

32 : بالاخره روزی ما را از اين تعلقات و آنچه كه بدان دل بسته ايم جدا می كنند و می برند و به تعبير شاعر : عمری است پرده بستيم بر ديده خدابين / عمر دگر بيايد اين پرده ها دريدن ما هر روز پرده ای روی پرده های غفلت قبلی مي آوريم و مرتب وابستگي جديدی به وابستگی های قبلی مان اضافه می كنيم.

مال و مقام و چيزهای ديگر, هر كدام زنجيری است كه به روح مان می بنديم, آن وقت هنگامی كه ملک الموت می آيد و می خواهد چيزهايی را كه ما 60 يا 70 سال برگردن بسته ايم در يک لحظه قطع كند, برای مان دشوار است, اجمالاً بهتر است نبنديم تا نخواهيم باز كنيم, يا آن طور وابسته نباشيم كه دل كندن مشكل باشد.

33 : از همسرتان تشكر كنيد هر چند غذايی كه پخته, شور يا بد شده است. وقتی از غذا ابراز رضايت می كنيد همسرتان خوشحال مي شود و اين باعث رشد و پيشرفت معنوی شما مي شود, يک بار من در جوانی در خانه با خانواده بد اخلاقی كردم در عالم معنا به من گفتند : بيست سال ناله های تو بي اثر شد.

34 : روزی كه در محضر مبارک يكی از اين بزرگان بوديم در مورد لزوم روضه امام حسين علیه السلام تمثيل زيبايی داشتند, ايشان فرمودند :  موبدان زرتشتی به آتش اعتقاد دارند و هرگز اجازه نمی دهند آتش عبادتگاه شان خاموش شود, چه خوب است ما نيز نسبت به آتش درون مان نسبت به امام حسين علیه السلام و ائمه عليهم السلام همچون آنان اصرار بورزيم.

پيامبرصلی الله علیه و آله و سلم مي فرمايند : در شهادت امام حسين علیه السلام حرارتی در دل های مومنين افروخته شده كه هرگز سرد نخواهد شد, چه خوب است هميشه به امام حسين علیه السلام توسل داشته باشيم و گرمای عشق و محبت ايشان را هميشه در قلب های مان زنده و برافروخته نگاه داريم.

35 : از علامه طباطبايی سوال كردم : آيا امكان تشرف به محضر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف وجود دارد و در صورت امكان چه اعمال و دستوراتی تشرف را حاصل مي كند؟

ايشان فرمودند : در اين مورد, رعايت سه مطلب ضروري است :

– براي ديدار امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف بايد بسيار باتقوا و پرهيزكار بود.

– بايد محبت, عشق و معرفت فرد زياد باشد, البته هرگز كسی نخواهد توانست به حدی معرفت كسب كند كه درخور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف باشد, اما می توان در حد توان نسبت به اين مسئله تلاش كرد.

– مداومت كردن بر يكی از زيارت هاي مشهور, خود ايشان در اين مورد زيارتی را كه با سلام علي آل ياسين آغاز مي شود توصيه مي فرمودند.

36 :  بايد توجه بسيار به خوردن غذای حلال داشته باشيم, غذای حلال , اثرات مثبت بسيار در وجود فرد به جا می گذارد و لقمه غيرحلال , اثرات منفی بسيار با خود همراه دارد حتی از لقمه شبهه ناک بايد پرهيز كرد, زيرا چنين لقمه ای نيز مانع و حجابی براي رسيدن به قرب الهی و زيارت مولا می گردد.

37 : برای رسيدن به قرب الهي و حضور در محضر حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف بايد راه عارفان و عالمان را پيمود. در اين بين, بايد مراقب باشيم كه اسير تصوف نشويم و بين راه عارفان و صوفيان تفكيک قائل شويم.

– عارفان به مرجعيت شيعه معتقدند اما صوفيان چنين اعتقادی ندارند.

– آنان به طريقت, شريعت و حقيقت تاكيد دارند و يك فرد را صاحب طريقت مي دانند, مثلا می گويند بعد از امام رضا عليه السلام آقای فلانی نائب ايشان است, اما ما بعد از امام رضا عليه السلام امامان ديگر تا امام زمان عج را نائب می دانيم و در زمان غيبت امام زمان عج نيز نائبان و مراجع تقليد را جانشين ايشان مي دانيم.

– ذكرها و وردهای اين دو گروه نيز متفاوت است, اهل تصوف ذكرهای خاص خود را دارند, اما عارفان ذكرها و دعاهايی را مي خوانند كه از جانب امامان معصوم عليهم السلام صادر شده و مناجات هايی شناخته شده است.

– در محل عبادت دو گروه نيز تمايز هست, صوفيان در خانقاه عبادت می كنند و عارفان در مسجد, چنان كه حضرت محمد ص و سلم و امامان معصوم ع نيز چنين بوده اند و جايگاه عبادت و حتي درس های شان نيز مسجد بوده است.

– داشتن اعتقاد, محبت و توجه به امام زمان عج وجه تمايز ديگر اين دو گروه است, اهل عرفان همه توجه و اعتقادشان به سمت اوست و گويی جز او چيزی در قلب شان راه ندارد, اما اهل تصوف, صحبت و يادی از امام زمان عج نمی كنند و به ايشان اظهار ارادت خاصی ندارند, اين مسئله با مدتی همنشينی با آنان آشكار می شود و همه اش از قطب خود ياد كرده و اظهار سرسپردگی به او را دارند.

38 : با علماي عامل, مجالست خود را ترک نكنيد كه اگر گفتار آنها شما را رهبر نشود, عمل شان شما را رهبری كند.

39 : دنيا جای پايداری نيست, گذرگاهی است به قدر رفع احتياج, دل به اين گذرگاه نبنديد.

40 : عدم ارتكاب به گناه داشته باشيم, اگر فردی خود را ملزم به انجام دستوراتی كند, ذكرهايی بگويد و چله ای هم بگيرد, اما خود را از گناه دور نكند و پرهيزكار نباشد, به خواسته خود نخواهد رسيد, همنشين و دوست ما بايد هم فكر و هم عقيده ما و نيک انديش و درستكار باشد.

شمل گردی

0