بازی مازندرانی کمر قیش کا ( کمربندبازی )

یکی از بازی‌های مرسوم در محلات مازندران، مخصوصاً در مناطق ییلاقی و در فصل تابستان «قیش کا» یا «کمربند بازی» می‌باشد…

بازی مازندرانی کمر قیش کا  بازی های محلی  بازی محلی کمر قیش کا

بازی محلی کمر قیش کا

بازی مازندرانی کمر قیش کا , بازی های محلی , بازی محلی کمر قیش کا , بازی کمر قیش کا , بازی های مازندرانی , بازی های بومی , بازی کمربند بازی , کمربند بازی , کمربندبازی , کمر قیش کا , بازی های بومی مازندران , بازی های محلی مازندرانی , بازی محلی مازندرانی , بازی بومی مازندرانی , بازی بومی کمر قیش کا مازندرانی , بازی های سنتی , بازی های قدیمی

بازی های محلی

تعداد بازیکنان: ۸ نفر و بیشتر
وسایل مورد نیاز: تعدادی کمربند زمین هموار و مقداری گچ
جنس و گروه سنی: مردان، نوجوانان، جوانان
نوع بازی: گروهی
اهداف عمومی: همکاری و تعاون، صبر و بردباری، شادی و نشاط، هوشیاری، تجربه موفقیت و شکست، اطاعت از قوانین و مقررات، احساس تعلق و تطابق یافتن با گروه، احساس مسئولیت فردی و اجتماعی، استفاده صحیح از اوقات فراغت و انجام تفریحات سالم.
اهداف اختصاصی: توسعه سرعت کنش و واکنش، توان، چابکی، تمرکز و دقت.

یکی از بازی‌های مرسوم در محلات مازندران، مخصوصاً در مناطق ییلاقی و در فصل تابستان «قیش کا» یا «کمربند بازی» می‌باشد. هرچند امروزه همانند سابق رایج نبوده و طرفدار ندارد اما این بازی در مراسم عروسی، همایش‌های فرهنگی و جشنواره‌های تابستانی و… اجرا می‌شد. قوانین این بازی تقریباً شبیه ورزش «کبدی» است که به صورت رسمی و در سطح بین‌المللی برگزار می‌گردد.
روند بازی بدین شکل است که بازیکنان به دو دسته تقسیم می‌شوند و تعدادشان نامحدود بوده‌است که هرچه تعداد بازیکنان بیشتر باشد، زمین نیز بزرگتر خواهد شد.
زمین بازی به شکل دایره بوده و اندازه‌ی آن بستگی به تعداد بازیکنان دارد. فضای زمین بازی باید به اندازه‌ای باشد که هر یک از نفرات بتواند به راحتی مانور دهد. محدوده زمین بازی با ریختن گچ و یا کشیدن خط مشخص می‌گردد. شروع بازی به قید قرعه بوده که معمولاً با یک عدد سکه “شیر یا خط” می‌نمایند تا تیمی که باید در داخل دایره قرار گیرد، مشخص گردد. تیم مقابل در خارج از دایره قرار می‌گیرد. به تعداد بازیکنان و به فواصل تقریباً مساوی، کمربندهایی در دایره، قرار می‌دهند و بازیکنان خارج از زمین باید تلاش کنند تا کمربندها را از چنگ بازیکنان داخل زمین دایره‌ای در بیاورند و بازیکنان تیم مقابل که دورن دایره قرار دارند موظفند تا از کمربندها محافظت نمایند و در صورتی که موفق شوند با پاهایشان به قسمت پایین تنه‌ی یار تیم مقابل ضربه بزنند، آن تیم بازنده بوده و باید تیم‌ها جابه‌جا شوند. یعنی تیم بیرون دایره باید به داخلدایره آمده وتیم داخل دایره به خارج از دایره بیایند.
در طول بازی اگر افراد تیم بیرونی بتوانند با زرنگی و ورزیدگی خود کمربندها را از روی محیط دایره جمع‌آوری نمایند، به کمک کمربندها می‌توانند با ضربات پیدرپی به قسمت پایین تنه بازیکنانتیم مقابل، آنها را مجبور به عقب‌نشینی نموده و نسبت به گرفتن بقیه کمربندها، ادام نمایند. این کار باید طوری انجام شود تا در حین گرفتن و بیرون آوردن کمربندها، بازیکن حریف نتواند با پاهایش ضربه‌ای به قسمت پایین تنه‌ی آنها وارد کند؛ در چنین حالتی بازیکنان تیم بیرون، بازنده شده و می‌بایست جای خود را با تیم حریف عوض نموده و داخل دایره بروند. اما بازیکنان تیم داخل دایره تا جایی مجازند با پاهایشان ضربه بزنند که حتماً یک پای آنها در داخل محیط دایره قرار گرفته باشد و در حالیکه بازیکنان تیم بیرونی بتوانند بازیکنان ضارب را گرفته و به بیرون بکشند آنگاه می‌‌توانند تا جای ممکن به پایین تنه‌ی او ضربه وارد نمایند و اگر قبلاً کمربندی را بیرون کشیده باشند، می‌توانند این ضربات را با کمربند وارد کنند و او حق بازگشت به داخل دایره را ندارد تا زمانی که همه‌ی کمربندها بیرون کشیده شوند و آنگاه او می‌تواند به داخل دایره و کنار هم‌بازی‌های خود برگردد. آن لحظه‌ای نیست جز ضربه زدن با کمربند به بدن آن‌ها در چنین مواقعی همه‌ی بازیکنان بیرونی هر کدام یک کمربند داشته و با احتیاط اینکه از طرف بازیکنان داخلی ضربه‌ای از ناحیه‌ی پاهایش به پایین تنه‌اش وارد نگردد به دور دایره گشته و افراد داخلی در مرکز دایره جمع شده و آماده‌ی پذیرایی ضربه‌های کمربند می‌شوند و این عمل تا جایی ادامه دارد تا یکی از بازیکنان ضارب، ضربه‌ای از پای حریف به ناحیه‌ی پایین تنه‌اش وارد شود و در آن لحظه روند بازی تغییر کرده و جای بازیکنان تعویض می‌گردد.
مهم‌ترین قسمت بازی گرفتن اولین کمربند از تیم حریف است چون با داشتن کمربند در دست افراد تیم بیرونی گرفتن سایر کمربندها آسانتر خواهدبود و اولین کمربند بدست آمده را معمولاً در دست ماهرترین فرد تیم قرار می‌دهند تا از مهارت و تجربه‌ی او بیشترین استفاده را ببرند. قبل از آنکه اولین کمربند بیرون آورده شود بازیکنان خارجی مبادرت به دست دادن با بازیکن مقابل خود می‌نمایند که بتواند دستشان را کشیده و و خارج از دایره آورند که در این هنگام یار هم‌تیمی‌اش می‌‎باید سریعاً نسبت به گرفتن کمربند اقدام نماید و اما افراد داخلی نیز باید ضمن حراست و حفاظت از کمربند زیر پایشان، کاملاً حواسشان جمع باشد تا کمربندشان را از دست ندهند و هم بتوانند با پاهایشان به پایین‌تنه‌ی یار تیم مقابل ضربه‌ای وارد نماید. البته با این شرط که پای دیگر آنها در داخل محیط دایره باشد. بعد از گرفتن کمربند اول و یا کمربندهای دوم و سوم و… بالاخره جایی اتفاق می‌افتد که همه‌ی کمربندها بدست تیم مقابل بیفتد، در این زمان بازی متوقف شده و جای دو تیم عوض می‌شود یعنی قبل از قرارگرفتن همه‌ی کمربندها به دست بازیکنان تیم حریف، یکی از بازیکنان داخل دایره با پای خود ضربه‌ای به پایین‌تنه‌ی بازیکنی از تیم مقابل می‌زند و روند بازی تغییر خواهد کرد. و کمتر اتفاق می‌افتد تا چنین حالتی پیش آید اما در صورت ایده‌آل، اگر چنین شود و همه‌ی کمربندها بدست بازیکنان حریف بیفتد. همه‌ی بازیکنان تیم بیرونی هرکدام با یک کمربند در دست، به بازیکنان تیم داخل ضربه می‌زنند (البته با رعایت موازین و قوانین بازی) و در صورتی که بازیکنان داخل که در مرکز زمین جمع شده‌اند، با پای خود ضربه‌ای به پایین‌تنه‌ی هر یک از حریفان بزند، آنها بازنده‌اند و یا اینکه بتوانند یکی از کمربندها را با دست گرفته و به کمک یکدیگر آن را از چنگ حریف بیرون آورند، آن را در مرکز دایره گذاشته و روی آن می‌نشینند تا با یک کمربند کمتر، این کار ادامه یابد و تا جایی‌که با شرایط فوق روند بازی تغییر کند؛ که پس از آن افراد تیم داخل دایره به بیرون آمده و افراد بیرون به داخل دایره خواهند رفت. بدین ترتیب بازی مجدداً آغاز می‌گردد.

منبع: مجله شمالگردی

دسته ⇐ بازی های محلی

0