موسیقی و رقص در کشتی محلی

در بیشتر محلات از جمله تنکابن هنوز هم در کشتی محلی از ساز و سرنا و نقاره استفاده می‌کنند.

رقص در کشتی محلی  موسیقی در کشتی محلی  بازی های محلی

رقص در کشتی محلی

رقص در کشتی محلی , موسیقی در کشتی محلی , کشتی محلی , بازی های بومی , بازی های محلی , سرنا , نقاره , درباره نقاره , درباره سرنا , ساز محلی نقاره , ساز محلی سرنا , بازی های محلی مازندران , بازی های محلی گیلان , کشتی لوچو , کشتی مازندرانی , کشتی محلی مازندرانی , رقص پهلوانی

بازی های بومی

در بیشتر محلات از جمله تنکابن هنوز هم در کشتی محلی از ساز و سرنا و نقاره استفاده می‌کنند. در قدیم هنگامی که دو کشتی‌گیر برای زورآزمایی آماده می‌شدند، آهنگی به نام “کشتی‌نما” نواخته می‌شد که به قول پهلوانان آن منطقه این آهنگ چنان بر روح و روان آن‌ها تأثیر می‌نهاد که احساس می‌نمودند قدرت آن‌ها چندبرابر شده است. زمانی که یک کشتی‌گیر همه کشتی‌گیران را شکست می‌داد و سر پهلوانی او مسجل می‌گردید نوازندگان همه یک صدا به صورت ریتم می‌خواندند “پهلوان، پهلوان، ماشاالله” پهلوان رقص ریتمیک و نرم خود را عارفانه و عاشقانه بر روی میدانی که نمایانگر پهلوانی و آزادگی بود انجام می‌داد. البته این رقص پهلوانی فراموش گشته و دیگر انجام نمی‌شود. رقص کشتی به دو طریق انجام می‌گرفت. جفت‌پا و تک‌پا.

الف) رقص جفت‌پا: پهلوان به صورت نشسته و به طور جفت‌پا می‌پرد و با هر پرشی که به چالاکی و نرمی، همراه با انعطاف بدن انجام می‌داد دو دستش را یک بار به طرف راست و یک بار به طرف چپ پرتاب می‌کرد و آن رقص در حول محور دایره‌ای انجام می‌گرفت.
ب) رقص تک‌پا: برخلاف رقص جفت‌پا به صورت ایستاده انجام می‌گرفت که کشتی‌گیر باید آن حرکات را خیلی سریع و با حرکات منظم پا در دور میدان انجام می‌داد. همان‌طوری که نوشته شد دو ساز نقاره و سرنا نقش اصلی سازها نقش اصلی سازها علاوه بر مراسم کشتی و عروسی، کاربرد خاص خویش را داشته‌اند. اما درباره ساز سرنا عده‌ای از محققین مانند حسین علی ملاح آن را مخفف سورنا دانسته‌اند به معنی نای بزم و سور که چنین تفسیری در کتاب دایره‌المعارف سازهای جهان نیز آورده شده است. چنانچه درباره این سازها نوشته شده است: سورناها دارای صدای تیز و (وز) گونه بوده و اکثراً در جشن‌ها نواخته می‌شد(سور به معنی جشن+نای= سورنا) به هر روی این تفسیر و ایده از طریق بعضی محققین رد شده است.

کشتی لوچو

رقص در کشتی محلی , موسیقی در کشتی محلی , کشتی محلی , بازی های بومی , بازی های محلی , سرنا , نقاره , درباره نقاره , درباره سرنا , ساز محلی نقاره , ساز محلی سرنا , بازی های محلی مازندران , بازی های محلی گیلان , کشتی لوچو , کشتی مازندرانی , کشتی محلی مازندرانی , رقص پهلوانی

اما درباره نقاره، سازی بوده است که در جنگ‌های زمان قدیم، در گیلان و مازندران کاربردی خاص داشته است. چنانچه در هنگام جنگ برای اعلام پیروزی و آگاه نمودن سربازان به شیوه‌ی مخصوصی نواخته می‌شده است که نوع ریتم و نواختن آن در حالات گوناگون، باعث می‌گردید تا سربازان، اطلاعات مربوط به میدان‌گاه جنگ را در اختیار داشته باشند. سربازان با به صدا درآمدن ساز و آهنگی خاص براساس تمریناتی که از قبل انجام می‌دادند متوجه می‌شدند که چه دستوری را باید انجام دهند حمله یا عقب‌نشینی کنند. بالاخره ساز نقاره‌ای که هم در مراسم جشن و سرور و هم در مراسم کشتی و هم در هنگام مراسم مذهبی در استان‌های مازندران و گیلان، استفاده می‌گردید، فراموش شده است.

منبع: مجله شمالگردی

دسته ⇐ بازی‌های محلی

1+