تأثیر کشتی آزاد بر کشتی سنتی لوچو

کشتی لوچو از زمانی که با کشتی آزاد آمیخته شد، دچار تغییراتی شده‌است. حتی لباس‌های سنتی لوچو از یادها رفته و به شکل‌های گوناگون درآمده‌است.

کشتی آزاد  کشتی لوچو    درباره کشتی لوچو  بازی های محلی

ادغام شدن کشتی آزاد و لوچو

کشتی آزاد , کشتی لوچو , ادغام شدن کشتی آزاد و کشتی لوچو , درباره کشتی لوچو , بازی های محلی , ورزش های محلی , بازی های مازندرانی , ورزش های مازندرانی

ورزش های محلی

کشتی لوچو از زمانی که با کشتی آزاد آمیخته شد، دچار تغییراتی شده‌است. حتی لباس‌های سنتی لوچو از یادها رفته و به شکل‌های گوناگون درآمده‌است. لباس سنتی لوچو از بند و شلوار مخصوص تشکیل و گاهی با کیسه‌های ضخیم دوخته‌می‌شد که اصطلاحاً به شلوار «چاقا» و «کرباس» معروف بود و وقتی پهلوان بند آن را محکم می‌گرفت، پاره نمی‌شد و پهلوان از این طریق قدرتش را به نمایش می‌گذاشت.
به علت ازبین رفتن این لباس نمی‌شود از فنون بند و پس کاسه استفاده کرد. بسیاری از فنون رایج کشتی آزاد از زمان‌های دور در لوچو اجرا می‌شد. سر زیر بغل در آن زمان به فن تاش معروف بود. فن لنگ را کاب می‌گفتند. کاب در زبان مازنی به پاشنه‌ی پا گفته می‌شود. فن برات در لوچو به غاز بال معروف بود. چون دست‌ها را جفت می‌کردند و حریف را می‌گرفتند. فن دست کاب که در کشتی آزاد به کت و شیر معروف است، فنی است که با دست، بغل پای حریف را می‌زنند و همان کاری را که با پا در لنگ انجام می‌شود، با دست انجام می‌دهند. ازجمله فنون معروف لوچو سرین تو می‌باشد. سرین به معنای ران پا و تو به معنی هل دادن به عقب و یا جلو می‌باشد. در این فن، حریف دستی را در پس گردن حریف و دست دیگر را پشت باسن حریف می‌گذاشت و به وسیله‌ی ران پا حریف را هل می‌داد. فن پس کاب (پس به معنای پشت و کاب به معنای پاشنه‌ی پا) فنی بود که که اگر حریف در حال اجرای لنگ بود، حریف مقابل پایش را درمی‌آورد و پشت پای او می‌گذاشت و او را به عقب می‌راند. البته بسیاری از کشتی‌های امروز به صورت آزاد برگزار می‌شود. حتی برخی از مسابقات را روی تشک انجام می‌دهند که خیلی خنده‌دار است. به همین دلیل بسیاری از روستاییان از لوچو دور شده‌‌اند. لوچو یک کشتی پهلوانی بود، ولی امروزه به سوی قهرمانی می‌رود.!

کشتی آزاد

کشتی آزاد , کشتی لوچو , ادغام شدن کشتی آزاد و کشتی لوچو , درباره کشتی لوچو , بازی های محلی , ورزش های محلی , بازی های مازندرانی , ورزش های مازندرانی
درگذشته، پهلوان حرمت و احترام خاصی داشت. اگر هم پهلوان، حریف خود را سر دست بلند کند حتی اگر هیچ نقطه از بدن حریف با زمین تماس پیدا نکند ضربه فنی اعلام می‌شود. از آنجایی که در کشتی لوچو روحیه پهلوانی مطرح است، کشتی‌گیر برنده هرگز حریف خود را به زمین نمی‌زند و او را آهسته به زمین می‌گذارد تا حرمت او حفظ شود. اگر کسی از حریفی شکست می‌خورد، به مدت یک سال حق کشتی گرفتن با او را نداشت و به اصطلاح پهلوان، پهلوان می‌ماند. در کشتی لوچوی رسمی، زمانی برای مسابقه تعیین شده‌است. اما در شکل غیر رسمی آن زمان مطرح نیست و اگر در زمانی که داوران تشخیص می‌دهند هیچ یک از دو حریف برتری به دست نیاورد آنها را “سبوسی” یعنی هم‌زور اعلام می‌کنند و به آنها یک  استراحت ده دقیقه‌ای می‌دهند و سپس دو پهلوان برای احراز مقام پهلوانی با هم روبرو می‌شوند. گاه این مسابقه آنقدر به درازا می‌کشد که باقی آن به جشن عروسی بعدی موکول می‌شود. اما در حال حاضر مسابقات به صورت دوره‌ای برگزار می‌شود و حریفان، هر هفته چندبار به مصاف هم می‌روند.
امروز لوچو را در قالب زمان گنجانده‌‌اند و اگر حریفان در این زمان معین مساوی شوند، با قرعه‌کشی برنده را انتخاب می‌کنند! اما در گذشته پهلوان کسی بود که حتی چندین ساعت مداوم کشتی می‌گرفت تا برنده از زمین بیرون بیاید وگرنه کشتی را تمام نمی‌کرد. ضمناً اگر پهلوانی همه‌ی حریفان را زمین می‌زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به حریف طلبی کشتی‌‍گیر تازه از راه رسیده پاسخ می‌داد و با او کشتی می‌گرفت. حتی اگر پهلوان لوچو را می‌گرفت و به سمت محل خود در حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد می‌کرد، همان‌جا لوچو را می‌کاشت و با آن حریف کشتی می‌گرفت. اما امروزه هیچ‌یک از خصلت‌های پهلوانی را شاهد نیستیم.

منبع: مجله شمالگردی

دسته ⇐ بازی‌های مازندرانی

1+